منابع قدرت فردی و اجتماعی

منابع قدرت فردی و اجتماعی

نویسنده: po-science - ۱۳۹۷/۰۶/۱۲

١. دانش: دانش به رشد ذهن و جان یاری می کند. رهبری از این رشد بر می آید. در جامعه آگاه هیچ رهبری نمی تواند به قدرت دست یابد یا آن را اعمال کند، مگر آنکه مجهز به دانشی درست و مناسب باشد.
۲. سازمان: سازمان فی نفسه قدرت است. در نظام سیاسی دموکراتیک، احزاب سیاسی برای به دست آوردن قدرت سازمان می یابند. اتحادیه های زحمتکشان برای رهایی از انقیاد و ستمگری تشکیل می شود.
٣. موقعیتها: موقعیتها سرچشمه قدرت است. موقعیت اقتصادی به دارنده کمک می کنند تا بر مخالفان خود غلبه کند. موقعیت اجتماعی نیز به کسب قدرت و نفوذ بر دیگران کمک می کند. موقعیت دینی منبع قدرت و نفوذ است. رهبران دینی جامعه های گوناگون همیشه اعمال قدرت و نفوذ می کرده اند.
۴. اقتدار: اقتدار به معنی قدرت مشروع است. دست یافتن به مقامی سیاسی یا حقوقی طبق قانون و به طور مشروع، قدرت فرد را افزایش می دهد و او را تأثیرگذار تر می گرداند. شخصی که وزیر می شود، خود به خود اهمیت می یابد.
۵. مهارت: مهارت، قدرت فرد را می افزاید. کسی که دارای مهارت و تخصص در زمینه ای است، در مبارزه قدرت بر دیگرانی که مهارت و تخصص ندارند، چیره می شود.
۶.ایمان: در نگهداشت اقتدار یا اعمال قدرت زور خالص به کار نمی آید. حکومت یا یک رهبر برای دائمی کردن قدرت خود نیازمند برخورداری از ایمان عمومی است.
۷. رسانه های جمعی: رسانه های جمعی منبع مهم قدرت اند. صاحبان امتیاز و سردبیران مجله ها و روزنامه های گوناگون می توانند نفوذ قابل ملاحظه ای اعمال کنند. رادیو و تلویزیون هم در چیرگی بر افکار عمومی نقش حیاتی دارند. از این رو، رسانه های جمعی منبع قدرتی در خدمت دارندگان و سلطه داران هستند.
منبع: مبانی علم سیاست، عالم